banner-420×60

اسطوره‌ها هرگز نمی‌میرند

اسطوره‌ها هرگز نمی‌میرند

اختصاصی پایگاه هواداران منچستریونایتد

اواخر روز ۷ می ۲۰۱۳، شایعات عجیبی جزیره را فراگرفته بود. شایعات از پایان یک افسانه خبر می‌دادند، پایان یک دوره افسانه ای.

اما راستش را بخواهید، ما حتی ترسی هم نداشتیم. باید به ما حق بدهید. پیر مرد همین چند هفته پیش‌ترش از ماندنش بر روی نیمکت برای سالیان آتی گفته بود. همین کافی بود تا بگوییم مشکلی نیست! شاید برای بقیه گنگ باشد، اما ما که با پیرمرد عمری زندگی کرده بودیم، می دانستیم وقتی حرفی می زند دیگر مشکلی نیست! احتمالا تنها دغدغه مان خبر جراحی اش در اول فصل بعد بود. چند بازی که بالای سرمان نبود. احتمالا این تنها نگرانی آن روزهایمان نبود. آخر می دانی؟ فرگی این ۲۶ سال و اندی حتی به تعداد انگشتان یک دست هم تنهایمان نگذاشته بود.

اما حقیقت بی رحمانه مشتش را به صورتمان کوبید. راستش از زمان گریزی نیست، همان طور که از حقیقت. آخر آن روز تلخ فرا رسید. خبر مانند زلزله، اول بریتانیا و سپس سراسر دنیا را به لرزه در آورد.احتمالا تیتر یک اکثر رسانه های ورزشی و غیر ورزشی دنیا همین بود: سر الکس فرگسن، پر افتخار ترین مربی تاریخ بریتانیا، اعلام بازنشستگی کرد. اما خب، برای ما قصه خیلی متفاوت تر بود. خیلی بیش‌تر از پر افتخار ترین مربی و چندین و چند جام. برای ما آن روز پدرمان رفت. کسی که سالهای سال تمام آرامشمان بود. راستش را بخواهید، فرشته نجاتمان، در قامت سرخ ترین شیطان تاریخ، از میانمان رفت.

پیرمرد افسانه ای قریب ۳۰ سال بین ما بود. آرام آرام برایمان عزیز و عزیزتر شد. آن اوایل مربی ای بود برآمده از آبردین، تا شاید باشگاه محبوبمان را از منجلاب سقوط برهاند. کم کم در دلمان جا باز کرد. سال‌ها از پی هم می گذشتند و ما دیگر با لبخند هایش ما هم از ته دل می خندیدیم. آن روز لعنتی اما، با خداحافظی اش به خود آمدیم و دیدیم سالهاست دیگر با لبخند فرگی ما نمی خندیم. سالهاست پیرمرد بر روی نیمکت سرخ الدترافورد می خندد و ما با لبخندهایش عاشق می‌شویم. سرالکس به راستی افسانه ما شده بود.

اشتباه نکنید. جامهای گوناگون جنگجوی اسکاتلندی از او افسانه نساخته. آن که فقط برنده می شود و جام می برد،تنها نامش قهرمان است. سرالکس به مراتب بالاتر بود. فرگی برای ما افسانه بود. کسی که فراتر از جام‌ها و عناوین دوستش داشتیم. عاشقش بودیم چون سالها عاشقانه در کنارمان ایستاده بود. با فرگی تایم هایش امید را به ما آموخته بود، جنگیدن را نشانمان داده بود. با سخت گیری هایش مقررات و مدیریت را به همه نشان داده بود و با بودنش، تنها با بودنش و خنده‌هایش، عاشقی را در ذره دره وجودمان دوانده بود .

افسانه ما، ۸ می ۲۰۱۳ به پایان خود رسید. لباسش را آویخت و ترکمان کرد. ما ماندیم و جاده ای بی انتها که این چند سال، هر چه جلو رفته ایم، دیگر خوش بختی را نیافته ایم. اما لحظه ای نپندارید افسانه ما مرده است. پیرمرد اسکاتلندی برای همیشه زنده است. همان گونه که بیب روث، اسطوره بیسبال آمریکایی ها، جایی می گوید: قهرمانان فراموش می‌شوند اما اسطوره ها هرگز نمی میرند… 

۲

جدیدترین قدیم‌ترین محبوب‌ترین