منبع : طرفداری

.

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

منچستر یونایتد از سال ۱۹۳۷ تا کنون در هر بازی حداقل یک بازیکن از تیم­های پایه­ای خود را در ترکیب داشته است؛ یعنی ۳۶۲۳ بازی!

به نقل از دیلی میل، خط تولید بازیکن جادویی یونایتد تا کنون ستارگانی چون دانکن ادواردز، جرج بست، سر بابی چارلتون، رایان گیگز، پل اسکولز و بسیاری دیگر را به دنیای فوتبال تقدیم کرده است.

اما تأثیر سیستم جوانان یونایتد بیش از آن چیزی است که تا به حال در مورد آن صحبت شده است.

از زمان تیم­های بچه­های بازبی دهه­های ۵۰ و ۶۰ که بازیکنانی چون بست، چارلتون، ادواردز، راجر بایرن، نوبی استایلز و دنیس ویولت را داشتند تا زمان وفاداران عصر مدرن مانند اسکولز، گیگز و گری نویل، یونایتد همواره به جوانان اعتماد داشته است و این آمار تا می ۲۰۱۱ بسیار شگفت انگیز بود.

تا زمانی که یونایتد در روز ۱ می ۲۰۱۱ برابر آرسنال بازی کرد، همواره یک بازیکن از تیم­های پایه­ای در ترکیب ۱۱ نفره حضور داشت، رکوردی معادل ۳۵۱۶ بازی پیاپی. اما در آن بازی جان اوشی بر روی نیمکت قرار گرفت ولی رکورد هم چنان پا بر جاست.

تمامی این آمار توسط دو تن از قدیمی­های آکادمی یونایتد، تونی پارک و استیو هابین، در کتابی با نام پسران یونایتدبه انتشار رسید. آن­ها دریافتند که آخرین باری که بازیکنی از تیم­های پایه­ای یونایتد در ترکیب حضور نداشت به تاریخ ۲۳ اکتبر ۱۹۳۷ برمی­گردد که در آن بازی، در لیگ دو قدیمی یونایتد ۰-۱ بر شفیلد ونزدی غلبه کرد.

و این ۷۶ سال بسیار خیره کننده بوده است. آن­ها به یاری جوانان خود ۳ جام اروپایی، ۱۹ جام لیگ اول/لیگ برتر، ۱۰ اف ای کاپ، ۴ لیگ کاپ، یک جام قهرمانان جام اروپا، یک جام بین قاره­ای و یک جام جهانی باشگاه­ها را برده­اند.

 ده تن از برترین بازیکنانی که از تیم­های پایه­ای یونایتد فوتبال خود را آغاز کردند

دانکن ادواردز (۱۹۵۲-۱۹۵۸، ۱۷۷ بازی، ۲۱ گل)

طرفداران فوتبالی که وی را به خاطر می­آورند می­دانند که او چه ستاره بزرگی بود و حادثه هوایی مونیخ را بابت فوت وی در ۲۱ سالگی سرزنش می­کنند.

وی ابتدا توسط استعداد یاب یونایتد، جک اوبرین، در ۱۹۴۸ دیده شد. او به مت بازبی، سرمربی وقت، گزارش داد: « امروز یک پسر مدرسه­ای ۱۲ ساله را دیدم که لایق مشاهده ویژه است. نام او دانکن ادواردز است، از دادلی. »

شایعه شده که بازبی و یا مربی اصلی، جیمی مورفی، یا مربی برت والی در شب تولد ۱۶ سالگی وی به خانه او رفتند و با او قرارداد امضا کردند. بازبی چنان اعتمادی به وی داشت که ادواردز در سن ۱۶ سال و ۱۸۵روز اولین بازی رسمی خود را انجام داد. وی به سرعت از اعضای اصلی تیم شد و ۱۷۷ بازی برای یونایتد و  ۱۸ بازی ملی در کارنامه خود ثبت کرد تا این که ۲ هفته بعد از حادثه مونیخ در بیمارستان جان به جان آفرین تسلیم کرد.

سر بابی چارلتون (۱۹۵۳-۱۹۷۳، ۷۵۸ بازی، ۲۴۹ گل)

یکی دیگر از بچه‌های معروف بازبی، چارلتون در ۱۵ سالگی، پس از این که استعداد یاب جو آرمسترانگ وی را در حال بازی برای مدرسه ایست نورثامبرلند مشاهده کرد، در روز سال نو ۱۹۵۳ به یونایتد پیوست.

و چه کشفی بود. پس از رشد در تیم­های پایه، وی در اکتبر ۱۹۵۶ برابر چارلتون اثلتیک اولین بازی رسمی خود را انجام داد.

در آن زمان او و ادواردز در حال گذراندن خدمت سربازی خود بودند. بار دیگر، بازبی به او اعتماد کرد و چارلتون در همان فصل به یک بازیکن فیکس و گل­زن برای تیم تبدیل شد.

یک بازمانده از مونیخ، وی از عناصر اصلی تولد دوباره یونایتد بود و ۲ لیگ، یک اف ای کاپ و یک جام اروپا (چمپیونز لیگ) را طی دهه ۱۹۶۰ به دست آورد. وی همچنین جام جهانی را در آن دهه با انگلستان به دست آورد.

جرج بست (۱۹۶۱-۱۹۷۴، ۴۷۴ بازی، ۱۸۱ گل)

باب بیشوپ وی را، زمانی که در تیم شهرش در بلفاست پیدا می­کرد، یافت و با هیجان به بازبی تلگرامی ارسال کرد با این متن: « فکر می­کنم یک نابغه برایت پیدا کرده­ام. »

بیشوپ کاملاً درست گفته بود. بست برای دوره­ای آزمایشی به منچستر آورده شد اما پس از تنها دو روز به علت دلتنگی برای خانه، به شهرش بازگشت. اما به زودی مجدداً به منچستر آمد و به عنوان یک آماتور با وی قرارداد امضا شد. وی هم زمان در کانال کشتی منچستر شروع به کار کرد.

با سرعتی باورنکردنی، توانایی دریبلینگ خیره کننده و قدرت شوت زنی بالا، وی در دهه ۶۰ از ستارگان یونایتد بود و در سپتامبر ۱۹۶۳ در سن ۱۷ سالگی اولین بازی رسمی خود برای یونایتد را به انجام رساند.

بست طی یک دهه حضورش موفق به فتح ۲ لیگ اول و یک جام اروپا (چمپیونز لیگ) در سال ۱۹۶۸ شد، سالی که در آن به عنوان برترین بازیکن جهان نیز انتخاب شد.

دنیس ویولت (۱۹۴۹-۱۹۶۲، ۲۹۴ بازی، ۱۷۸ گل)

مهاجمی سرعتی که در ۱۶ سالگی به یونایتد پیوست. وی از بزرگان تیم بازبی به حساب می­آمد و نقشی کلیدی در قهرمانی­های ۱۹۵۶ و ۱۹۵۷ یونایتد در لیگ و هم چنین فصول اول حضورشان در اروپا بازی کرد.

وی در اولین بازی اروپایی یونایتد در مِین رود که با پیروزی ۰-۱۰ یونایتد برابر اندرلخت به پایان رسید، ۴ گل به ثمر رساند. او تا سال ۱۹۶۲ برای یونایتد بازی کرد و سپس توسط بازبی به استوک سیتی منتقل شد.

نوبی استایلز (۱۹۵۷-۱۹۷۱، ۳۱۱ بازی در لیگ، ۱۷ گل)

یک هافبک تدافعی کاملاً بی­باک، وی نقشی اساسی در تیم­های دهه ۶۰ بازبی و هم چنین در تیم ملی انگلستان ۱۹۶۶، که فاتح جام جهانی شد، بازی کرد. او در تک تک دقایق جام جهانی بازی کرد.

یک طرفدار یونایتد از بچگی، استایلز در سپتامبر ۱۹۵۹ به عنوان یک کارآموز به یونایتد پیوست. سبک پاس دادن مستقیم و توانایی دنبال کردن و باز پس­گیری توپ، وی را به یکی از برترین هافبک­های دفاعی آن زمان تبدیل کرد. او دو لیگ، یک اف ای کاپ و یک جام اروپا را با یونایتد به دست آورد.

نورمن وایتساید (۱۹۷۸-۱۹۸۹، ۲۷۸ بازی، ۶۸ گل)

استعداد یاب باب بیشوپ، در ۸۰ سالگی، وی را کشف کرد و یونایتد او را پیش از ایپسویچ و لیورپول به خدمت گرفت. او نیز مانند بست اهل بلفاست است. وایتساید دو هفته قبل از تولد ۱۷ سالگی­اش در آپریل ۱۹۸۲ اولین بازی رسمی خود برای یونایتد را انجام داد و بدین ترتیب پس از ادواردز، جوان­ترین بازیکنی شد که اولین بازی رسمی خود را انجام داد.

بزرگ­ترین لحظه حضورش در فینال اف ای کاپ ۱۹۸۵ بود زمانی که با زدن یک گل باعث پیروزی یونایتد ۱۰ نفره برابر اورتون شد.

برایان کید (۱۹۶۴-۱۹۷۴، ۲۰۳ بازی در لیگ، ۵۲ گل)

با وجود این که اکنون دستیار مانچینی در سیتی است، وی در تاریخ یونایتد سهمی به سزا داشته است. وی در برد ۱-۴ برابر بنفیکا در فینال جام اروپای ۱۹۶۸ برای یونایتد گل­زنی کرد.

به عنوان مربی جوانان در دهه ۸۰ و اوایل ۹۰ در یونایتد فعالیت کرد و کمک به کشف بسیاری از بچه­های فرگی کرد و هم چنین در موفقیت­های ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ یونایتد در لیگ، دستیار فرگوسن بود.

دیوید بکام (۱۹۹۱-۲۰۰۳، ۳۹۴ بازی، ۸۵ گل)

یک طرفدار دو آتشه یونایتد در کودکی، بکام لندنی به عناون یک بچه مدرسه­ای در ۱۴ سالگی با یونایتد قرارداد امضا کرد و عضوی از تیم معروف برنده اف ای کاپ جوانان ۱۹۹۲ بود.

با علاقه فرگوسن برای دادن فرصت به جوانانش، بکام، که توانایی­هایی فوق العاده در سانتر کردن و ضربات ایستگاهی داشت، پس از مدتی کوتاه از اعضای تیم اصلی یونایتد شد.

وی به عنوان بازیکن و سلبریتی پس از دبل ۱۹۹۵-۱۹۹۶ یونایتد به شهرت رسید، و، خب، همگی باقی قصه را می­دانیم…

رایان گیگز (۱۹۸۷-تا کنون، ۹۲۷ بازی، ۱۶۶ گل)

یکی از بزرگ­ترین خدمت گزاران یونایتد، دوران بازیگری گیگز آموزش دوام و ثبات در بالاترین سطح است. گیگز هنگامی که هارولد وود، وکیل یونایتد، سر الکس را از استعداد وی با خبر کرد، به سیتی پیشنهاد شده بود، و در آن زمان در دینز اف سی از سالفورد بازی می­کرد.

یونایتد یک استعداد یاب ارسال کرد و گیگز در یک بازی برای تیم زیر ۱۵ ساله­های یونایتد در زمین تمرین کلیف بازی کرد و هت­تریک کرد، در حالی که سر الکس از پنجره دفترش وی را مشاهده می­کرد.

گیگز طی دوران بازیگری­اش همه چیز را برده است، از جمله ۱۲ لیگ برتر، ۴ اف ای کاپ، ۴ لیگ کاپ و دو لیگ قهرمانان.

پل اسکولز (۱۹۹۱-تا کنون، ۷۱۳ بازی، ۱۵۵ گل)

یکی دیگر از مردان تک تیمی، اسکولز از سن ۱۴ سالگی در حال تمرین با یونایتد است. اگر چه عضو تیم ۱۹۹۲ نبود، اما به همراه فیل نویل در تیم سال بعد که به فینال کاپ جوانان رسید عضویت داشت.

با توانایی­اش برای کنترل کردن میانه میدان، اسکولز به سرعت در حال رسیدن به بقیه بود و هم زمان با بکام، نویل­ها و نیکی بات در ترکیب اصلی تیم ۱۹۹۵-۱۹۹۶ قرار گرفت.

و او از آن زمان تا کنون اغلب همان جا بوده است…

 

Comments are closed.