banner-420×60

پایان رکورد تاریخی در شب نحس لوکاکو ؛ برداشتی از دربی منچستر

پایگاه هوادران منچستر یونایتد – در شبی که مهمترین بازیساز تیم را به علت محرومیت در اختیار نداشتیم، بازی همچنان میتوانست با نتیجه ای به سود یونایتد به پایان برسد ، اما شوربختانه لوکاکو شبی بی نهایت بد را تجربه میکرد و یک تنه مانع کسب امتیاز ما از این بازی شد !!

 

شاید این باخت باعث شود که مسئولان یونایتد متوجه شوند رقیبشان ، باشگاهیست که هیچ ترس و خجالتی از خرج دلارهای نفتی ندارد و به راحتی هر چه تمام تر برای هر پست دو الی سه بازیکن چند ده ملیون دلاری میخرد. در مقابله با چنین رقیبی شما نمیتوانید با فراهم نکردن بازیکنان مورد نظر مربیتان توقع نتیجه گیری هم داشته باشید.

شاید اگر دست مورینیو هم به اندازه ی پپ باز بود ، خیلی راحت تر میتوانست با نبود پوگبا بازیسازی و موقعیت سازی کند. این نکته وقتی شاخص تر میشود که به آمار فوق العاده ایوان پریسیچ در لیگ ایتالیا نگاه شود . بازیکنی که یکی از عوامل اصلی بازگشت (حداقل موقت ) اینتر میلان به ثبات و صدر جدول کالچو است. این درحالیست که بازیکن فیکس ما در بازی مهم امشب لینگاردی بود که کل گل های زده اش در طول حرفه اش ، عددی نازل محسوب میشود.

یک باخت حیثیتی به یک همشهری پر سر و صدا ، میتواند باعث به فکر فرو رفتن عوامل نخریدن بازیکن چهارم برای مورینیو در تابستان امسال شود.این به این معنا نیست که از تیم فعلی نا امید هستیم و یا دلیلی برای خوشحالی از روند تیم وجود ندارد. خیر ، روند تیم اگر نه عالی اما خیلی خوب بوده ، ولیکن مسئولان میبایست ایمان و اعتقاد بیشتری به مربی نشان میدادند .

با توجه به شکست چلسی و تساوی آرسنال و لیورپول به نظر نمیرسد باخت ما مقابل سیتی برای هدف اصلی ما یعنی کسب جایگاه دومی ، ضربه ای مهلک باشد. همچنین با توجه به وجود اخباری چون در اختیار داشتن ۹۰ ملیون یورو بودجه برای زمستان ، میتوان امیدوار بود که در سی.ال ، با توجه به مهارت مورینیو احتمال کسب جام خارجی ( در اف .ای کاپ و لیگ کاپ طبیعتاً مدعی جدی هستیم ) نیز وجود دارد.

و اما نمرات بازیکنان ( توضیح چند باره : نمره دهی یک نویسنده وحی منزل و یا قانونی غیرقابل تغییر نیست.بلکه مشخصاً یک نظر شخصی است و هر هوادار میتواند با نمره ای مخالف یا موافق باشد. )

 

نمرات از پنج :

دخیا (****) : مسلط و با بهترین نوع هندلینگ و  رفلکسهائی سریع مثل همیشه ( مثلاً در مقابل شوت دی بروینه )  و مهارت بالا در بازیخوانی و جاگیری ( مثلاً در صحنه تک به تک برناردو) . طبیعتا روی گلهای خورده شده ، نمیتواند شماتت شود.

یانگ (*۱/۲) : قراردادن یک هافبک متوسط و با بنیه بدنی ضعیف انگلیسی در خط دفاعی میتواند مشکلاتی مثل امشب برای تیم شما داشته باشد. هم دلف و هم یانگ دقیقا یک تیپ بازیکن هستند ( بخوانید یک مدل بنجل یا شاید بازیکن از هر جهت متوسط) ، و گلهای نیمه اول روی اشتباهات مسلم همین دو به ثمر رسید. مشخصاً با تصویب بودجه در زمستان باید فکری به حال دفاع های چپ و راست ، انجام شود.ادامه دادن با یانگ…؟  یعنی قبول کردن اینکه از همین سطح فعلی نمیخواهیم بالاتر برویم. یانگ یک محصول تمام شده است و هیچ مدل رشد خاصی هم نمیتواند بکند. بله، در هر بازی شاید یک یا دو سانتر خوب از او ببینیم.اما قدرت بدنی ، بازیخوانی روی زمین و یا سرزنی در هوا به هنگام دفاع ؟ قطعاً خیر.

روخو (*۱/۲) : روخو برای ما ارزش سرمایه گذاری بیش از این و پرداخت حقوق هفتگی و انجام درمانهای جدید و بعدی را ندارد. این بازیکن در بهترین فرمش یک دفاع کنار ذخیره است و مخصوصا به هنگام استفاده از هوش هیجانی و گرفتن تصمیمات سریع ، ضعف فراوانی دارد. غیر از اینکه بسیار مصدوم میشود، خطاهای بی مورد هم زیاد میدهد و اگر تعارف را با خودمان کنار بگذاریم باید اعتراف کنیم که تفاوت سطحش با ویدیچ و فردیناند و یا حتی برخی مدافعان تیمهای درجه ۲ لیگ برتر ، چشم گیر است.

اسمالینگ (**) : این مدافع در حال حاضر و با توجه به مصدومیت بیلی ، موجه ترین بازیکن ما در خط دفاعی شدیداً آسیب پذیرِ فعلیست.  اشتباه شاخص و یا صحنه ی خوب خاصی برای صحبت راجع به او وجود نداشت.منتهی ثابت کرده که روی ضربات شروع مجدد میتواند یک شانس خوب برای تیم باشد. بازیهایی در سطح بازی مقابل تیمهای متوسط جزیره را میتواند در بیاورد اما این مهره هم ، نمیتواند کسی باشد که جلوی امثال نیمار و کاوانی ایستادگی خاصی کند برای ما.

والنسیا (*۱/۲) : از شبهای ضعیف والنسیا ؛ عجول در حملات و لرزان در دفاع . ناتوان در ارسالهای بلند و یا فضا سازی خاص در مقابل تیمی که تقریباً هر ۱۱ بازیکنش (!) قادر به خلق موقعیت هستند.

ماتیچ (***) : استاد اینترسپشن زدن، امشب هم در صحنه های متعددی یک تنه وسط زمین را جمع میکرد. اما طبیعتا همانطور که مورینیو قبل از بازی گفته بود، نمیتوان از ماتیچ یا سایر هافبکهای یونایتد توقع داشت که توپهائی شبیه به پوگبا برای مهاجمان آماده کنند. در عین حال ماتیچ امشب قابل سرزنش نبود و کوتاهی یا اشتباه خیلی خاصی هم مثل همیشه نداشت.

هررا (**) : متاسفانه بازی نکردن هررا، بازیکن منتخب و شاخص فصل قبل باعث شده از نظر ذهنیتی آمادگی کامل نداشته باشد و در خیلی صحنه ها تسلط نداشتن وی مشخص بود. مهارت پنهان او در گرفتن خطا با انجام تمارض های ساختگی امشب کارساز نشد و یک کارت زرد گرفت. در خلق موقعیت و یا ایجاد ترکیبهای چند نفره در حمله هم موفقیت خاصی کسب نکرد. شاید تنها بتوان وی را بخاطر داشتن روحیه جنگدگی شدید و  شور  و تعصبش مورد ستایش قرار داد.

راشفورد (**) : محو در طول بازی و اما مفید و کارساز در صحنه ی گل . در صحنه هائی تلاش برای ارسال های بلند روی سر لوکاکو را داشت که تقریباً در هیچ کدام موفق نبود. روی ضربات ایستگاهی هم به درجه تخصص نرسیده و شاید اگر یک ضربه آزاد زن در سطح چالهان اوعلو و یا … بود میتوانست روی ۲-۳ فرصت ایجاد شده ورق بازی را برگرداند. خرید وینگر و یا هافبک متخصص در این نوع ضربات برای تیم حیاتی به نظر میرسد.

لینگارد (*۱/۲) : دونده به هنگام از دست دادن توپ  و پرتلاش در پوشش فضاها ، ولیکن بسیار بی ثمر و محو به هنگام حملات . یعنی دقیقاً وظیفه ی اصلی یک نیروی تهاجمی. برای همین هست که وقتی یک گل از سیتی عقب میفتیم تقریباً هیچ کس امیدی به جبران نتیجه ندارد. زیرا از امثال لینگارد نمیتوانید توقع خاصی داشته باشید. آمار وی حتی با وجود زدن دو – سه گل در بازیهای اخیر ، بر همگان واضح است.

مارسیال (**۱/۲) : شبی نسبتا کم فروغ از شیطان سرخ فرانسوی. مهارت هایش در خلق موقعیت ( پاس طلائی برای لوکاکو) و دریبل زنی را بازهم نشان داد اما ، به سبب بازی در کناره زمین وی هم مثل راشفورد بسیار کم تر از حد انتظار دیده شد. میتوانستیم با  بیشتر درگیر کردن مارسیال با دلف ( نقطه ضعف اصلی سیتی ) امید به کسب نتیجه داشته باشیم که متاسفانه تمرکز برای خلق موقعیت ها روی لوکاکوی کاملاً طلسم شده بود و نه مارسیال.

لوکاکو ( صفـــر) : عامل نابودی امشب. مقصر روی هر دو گل خورده . ( یک صحنه مضحک مشابه هم در بازی با آرسنال خلق کرده بود روی دروازه خودی !!!) و از دست دهنده ی بهترین فرصت بازی . هت تریک کرد در خراب کاری و به نظر میرسد وقت نیمکت نشین کردن وی برای دادن شوک فرا رسیده . بازی کردن وی بیش از این یک توهین به سایر نیروهای تهاجمی است. اصرار مورینیو به عقب کشیدن و فعالیت مهاجمان در دفاع همین مشکلات را دارد. بازیکنی که در عمرش یک دفع توپ و بلوکه موفق ندارد حالا وظیفه پیدا کرده در محوطه جریمه خودی حضور پیدا کند و کارهای روخو و اسمالینگ را انجام دهد.خب نتیجه اش هم میشود همین .. !!

ابراهمیوویچ ( **) : فرصت خاصی برای درخشش پیدا نکرد و تلاشی برای انجام کارهای نمایشی داشت که موفق نبود.در عین حال اضافه شدن شخصیت وی به حمله تیم ، باعث ایجاد ترس بیشتر و عجولانه تر عمل کردن مدافعان سیتی شده بود.

لیندلوف (**) : در بین اینکه کدام یک دفاع نامطمئن تری هست بین لیندلوف و روخو رقابت سنگینی وجود دارد. در عین حال سرمایه گذاری روی این بازیکن برای ما موجه تر از سرمایه گذاری روی روخو است.

ماتا (*۱/۲) : نه فرصت خاصی برای انجام کاری به دست آورد و نه صحنه ی قابل بحثی پیدا کرد. این در حالیست که در تیم مقابل بازیکنی در سطح آگوئرو با این آمار افسانه ای فرصت بازی پیدا نمیکند.

 

جدیدترین قدیم‌ترین محبوب‌ترین